Patologiczny hazard

Jak pomóc bliskim osób uzależnionych od hazardu? „Zacznij od siebie!”

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » Dla rodzinJak pomóc bliskim osób uzależnionych od hazardu? „Zacznij od siebie!”

Zazwyczaj bliscy osób uzależnionych od hazardu szukają pomocy, gdy kryzys w związku jest już na tyle nasilony, że nie radzą sobie z nim sami. Trudno jest zrozumieć, dlaczego ktoś, komu dotychczas można było zaufać, kto był oparciem, zaczyna oszukiwać, staje się agresywny, znika na długie godziny bez wyjaśnienia. W dodatku trwoni pieniądze rodziny. Co mogą zrobić bliscy osób uzależnionych od hazardu?

zobacz więcej

Hazard w spódnicy. Specyfika grania wśród kobiet

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » Zdaniem ekspertówHazard w spódnicy. Specyfika grania wśród kobiet

Dlaczego kobiety uprawiają hazard? „Z jednej strony jest to chęć zabawy, potrzeba rozrywki, pragnienie wygranej finansowej czy doświadczenia ekscytacji (…). Z drugiej jednak - kobiety częściej od mężczyzn sięgają po hazard z powodów intrapsychicznych, powiązanych z doświadczaniem różnego rodzaju problemów życiowych” - tłumaczy doktor psychologii Bernadeta Lelonek-Kuleta, adiunkt w Katedrze Zdrowia Publicznego KUL i specjalistka psychoterapii uzależnień. A uciekając od samotności, nudy czy chcąc polepszyć swoje samopoczucie kobiety niejednokrotnie wpadają w inne sidła: uzależnienia…

zobacz więcej

Jeśli grasz w „totka”, twoje dziecko polubi hazard

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » Poradnik rodzicaJeśli grasz w „totka”, twoje dziecko polubi hazard

Mimo że przeciętnie pierwszy raz gramy na pieniądze mając niespełna 16 lat, to więcej niż co dziesiąty grający nastolatek zaczyna ryzykować utratę gotówki jeszcze przed czternastymi urodzinami. Ponadto, wielu z młodocianych hazardzistów swoją przygodę z grą rozpoczyna... pod czujnym okiem rodziców. „Niewinne” zdrapki i pomoc przy wyborze liczb w grze w „totka” często okazują się być początkiem drogi do uzależnienia.

zobacz więcej

"Przegrałem pół życia". Historia zdrowienia z uzależnienia od hazardu

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » Prawdziwe historie

Dziś problemy i długi z okresu grania wydają mi się śmieszne. Nie raz zastanawiałem się, dlaczego tego po prostu nie przerwałem, tylko grałem pogrążając się w kolejnych długach. Odpowiedź jest tylko jedna: jestem nałogowym hazardzistą - nie mam hamulca, nie potrafię przyznać się do błędu i powiedzieć STOP. Mam na imię Paweł i od 16 lat jestem nałogowym hazardzistą.


Nałogowe schematy, które niszczą osobowość uzależnionego hazardzisty. Mechanizm rozproszonego ja.

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » O uzależnieniuNałogowe schematy, które niszczą osobowość uzależnionego hazardzisty. Mechanizm rozproszonego ja.

Ciągła emocjonalna huśtawka, impulsywność i granie mimo składanych obietnic powodują, że udręczony gracz jest na skraju wytrzymałości. Ciągłe pobudzanie, potem „dołek”, „odlatywanie” w fantazje, euforia naprzemiennie z depresją wprowadzają nieprawdopodobny chaos i cierpienie. Uzależnienie powoduje zmiany osobowości. Gracz staje się nieprzewidywalny, naprzemiennie zmienia mniemanie na swój temat. Gdy uważa się za złego człowieka, w poczuciu winy i wstydu pozwala innym naruszać własne granice, a gdy czuje się wielkim, najlepszym, uważa, że nikogo nie potrzebuje. Czym jest mechanizm rozproszonego ja? O tym w poniższym artykule opowiada  Barbara Wojewódzka, certyfikowana specjalistka psychoterapii uzależnień.

zobacz więcej

Mechanizm iluzji i zaprzeczenia w patologicznym hazardzie

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » O uzależnieniuMechanizm iluzji i zaprzeczenia w patologicznym hazardzie

Zdesperowany hazardzista nie cofnie się przed niczym, aby zdobyć środki na grę. Członkowie rodziny “przerabiają” więc okradzioną skarbonkę dzieci, pożyczanie pieniędzy od bliskich, znajomych, sąsiadów czy prawie obcych ludzi. Kłamstwo w rodzinie z problemem hazardu staje się chlebem powszednim i ostatecznie niszczy wzajemne zaufanie. Bardzo trudno jest myśleć o hazardziście jak o osobie chorej i umieć postrzegać jej kłamstwa jako nałogowy sposób zniekształcania rzeczywistości. Chociaż hazard oznacza ryzykowne przedsięwzięcie, którego wynik zależy wyłącznie od przypadku, to gracze mają w tej sprawie bardzo magiczne podejście, które wynika z uzależnienia i typowego dla niego mechanizmu iluzji i zaprzeczania.


Kwestionariusz zachowań hazardowych (KFG, Petry & Baulig)

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » Testy diagnostyczneKwestionariusz zachowań hazardowych (KFG, Petry & Baulig)

Proszę przeczytać wszystkie wypowiedzi i odnieść się do nich, wybierając tylko jedną z podanych możliwości wypowiedzi. Jeśli obecnie Pan/Pani nie gra, proszę odnieść się do minionych okresów grania.

zobacz więcej

Hazard i nastolatki - nie daj się wkręcić!

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » O uzależnieniuHazard i nastolatki - nie daj się wkręcić!

Na uzależnienia behawioralne szczególnie narażeni są młodzi ludzie. Gry i uprawianie hazardu są dla nich metodą na przeżywanie ekscytacji, nieznanego dotąd podniecenia, ogólnie bardzo silnych emocji. Hazard jest dla nich sposobem, by uciec od rzeczywistości. Poprzez ekscytującą grę wchodzą w pewną iluzję, która daje im nadzieję na uzupełnienie realnego życia w sposób, który wydaje się im atrakcyjniejszy. Jednak hazard to nie niewinna zabawa - nadmierne granie może nieść za sobą bardzo poważne konsekwencje...

zobacz więcej

Mechanizm nałogowego regulowania uczuć w patologicznym hazardzie

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » O uzależnieniuMechanizm nałogowego regulowania uczuć w patologicznym hazardzie

Adam uciekał w grę, gdzie czuł, że ma kontrolę nad swoim życiem. Nawet przegrane nie zniechęcały go do zmiany zachowań. Wręcz przeciwnie, pobudzały do kontynuowania gry, do odgrywania się. Bo u hazardzisty w sferze jego emocji dochodzi do pewnych zmian, które prowadzą do poszukiwania sposobu na natychmiastową poprawę samopoczucia, skutecznie motywując do chodzenia "na skróty". Jak dochodzi do tych zmian? O tym poniżej.

zobacz więcej

Hazard i nastolatki - sygnały alarmowe

Uzależnienia Behawioralne » Patologiczny hazard » Poradnik rodzicaHazard i nastolatki - sygnały alarmowe

Czym się różni granie dla rozrywki od patologicznego hazardu? Ta pierwsza aktywność wiąże się z ustaleniem limitu pieniędzy lub czasu, które można poświęcić na tę czynność. Ich wyczerpanie powoduje, że osoba bez względu na wygrane czy przegraną kończy grę. Z kolei ludzie grający problemowo tracą kontrolę nad swoim życiem. Podporządkowują grze niemal cały swój czas, emocje i cele życiowe. W przypadku nastolatków każda forma hazardu może być zagrażająca, jeśli zaspokaja ważne potrzeby emocjonalne i finansowe. Po czym więc poznać, że zbliża się niebezpieczeństwo?

zobacz więcej

Szukaj

Szukaj

Formularz kontaktowy

* pola wymagane


Stronę internetową prowadzi Fundacja Studio Psychologii Zdrowia Fundacja Studio Psychologii Zdrowia

Strona współfinansowana ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych

Polityka prywatności | Nota prawna

Copyright © Uzależnienia behawioralne 2018

 

Proszę czekać...