Poradnik rodzicaSiecioholizm

Cyberpedofilia, cyberprostytucja, grooming. Przemoc seksualna wobec dzieci w Internecie

cyberprzemoc

Internet, a zwłaszcza anonimowość użytkowników sieci oraz ogromna liczba przetwarzanych danych, stworzył nowe możliwości sprawcom nadużyć seksualnych wobec dzieci. Coraz częściej dochodzi do uwiedzenia i nadużyć pedofilskich, pornografii i prostytucji dziecięcej online. Obojętnie czy w świecie rzeczywistym czy wirtualnym, trauma spowodowana przemocą seksualną w dzieciństwie ma poważne konsekwencje w życiu dorosłym.

Ze względu na częsty brak dozoru rodzicielskiego, możliwości nawiązywania nowych kontaktów i swobodny dostęp do atrakcyjnych lub „zakazanych” treści, Internet stał się ulubionym miejscem dzieci i młodzieży. W czasach intensywnego rozwoju technologii informacyjnej i nowych sposobów komunikacji mamy do czynienia z cyberprzemocą, która bardzo często dotyka najmłodszych użytkowników sieci.

Cyberpedofilia

Cyberpedofilia odkrywa nowe oblicze osób o skłonnościach pedofilskich. Zbigniew Lew-Starowicz uważa, iż cyberpedofile swoim potencjalnym ofiarom pokazują się jako: jawni, niekryjący się ze swoimi preferencjami seksualnymi; pedofile dziecięcy, czyli udający dzieci; „auto pedofile”, którzy pragną być traktowani jak dziecko (Lew-Starowicz, 2003, s. 207).

Cyberpedofilia przejawia się różnymi działaniami, takimi jak: tworzenie stron internetowych skłaniających do zalegalizowania pedofilii, wyszukiwanie potencjalnych ofiar za pomocą komunikatorów, czatów, poczty elektronicznej czy wciąganie dzieci w rozmowy mające kontekst seksualny.

Cyberprostytucja

Wirtualna prostytucja jest atrakcyjną formą zarobkową dla wielu osób we wszystkich kategoriach wiekowych. Jednak bardzo często angażują się w nią osoby niepełnoletnie.

Cyberprostytucja polega na uzyskiwaniu korzyści materialnych w zamian za udostępnianie, przekazywanie w Internecie materiałów erotycznych lub pornograficznych z udziałem dzieci lub dorosłych. Są to: zdjęcia, filmy, transmisje na żywo za pomocą kamer internetowych. Jak wskazuje Angelika Szpakowska, istnieją wyspecjalizowane serwisy umożliwiające nawiązywanie takich połączeń i transmisji na żywo. Przekazy te mogą zostać nagrane przez odbiorców, a w późniejszym etapie udostępniane w Internecie.

Osoby, które oferują materiały, otrzymują wynagrodzenie w formie przelewów finansowych, doładowania konta, karty prepaid, kodów rabatowych, itp. Osoby prostytuujące się mogą to robić dobrowolnie lub pod przymusem.

Grooming

Grooming to pojęcie pochodzące sprzed epoki Internetu. Sprawca systematycznie oswajał ofiarę ze swoją obecnością, starając się zdobyć zaufanie dziecka, aby przygotować je do kontaktu seksualnego. Budował przyjacielską relację poprzez rozmowy, wspólną zabawę, wręczanie prezentów.

Aby nie wzbudzać podejrzeń, sprawcy obserwowali dzieci w pobliżu miejsc, gdzie mogły one pozostawać bez nadzoru dorosłych opiekunów.

W drugiej połowie XX wieku sprawcy zaczęli się stopniowo przenosić ze świata rzeczywistego w dużo bezpieczniejsze dla nich rejony Internetu. Wirtualna rzeczywistość stworzyła o wiele większe możliwości w budowaniu tego typu więzi oraz manifestowania zachowań seksualnych, niemożliwych w świecie realnym.

Kampanie informacyjne, takie jak zorganizowana przez Fundację Dajemy Dzieciom Siłę „Chroń dziecko w Sieci”, przestrzegają rodziców przed konsekwencjami kontaktów dzieci ze szkodliwymi treściami w Internecie.

Oprac. na podstawie: „Przemoc seksualna wobec dzieci w cyberprzestrzeni”, Angelika Szpakowska, Parezja 2/2019 (12)

Leave a Response